Patrząc na życie z perspektywy minionych lat, przez pryzmat przeżytych doświadczeń, radości i zawodów, można dojść tylko do jednego wniosku. Mnie dojście do niego zajęło zbyt wiele czasu, ale lepiej późno niż wcale.

W moim życiu naprawdę ważny jest Bóg i Rodzina.

Wiara pozwoliła mi podnosić się w wielkich chwilach próby, dała nadzieję i pozwoliła życzliwie patrzeć na tych, na których się zawiodłem. Uświadomiłem sobie, że "wiara" a "Wiara" to wielka różnica, bo choć zawsze chodziłem jak wielu do kościoła w niedzielę, to był to bardziej nawyk i wychowanie, niż prawdziwa potrzeba. Dopiero w chwili, gdy sporo fundamentów się zawaliło, mogłem zrozumieć to, co traktuję jak najwspanialszy prezent.

Nie łatwo jest całkowicie zaufać, wydaje się to niemal niemożliwe. Jednak z pomocą Jego, wszystko jest możliwe. A gdy już uda się zaufać, to można się uśmiechać szczerze i życzliwie, stojąc nawet nad przepaścią.

Nie pomyśl, że zdewociałem, bo tak nie jest. Mocno stąpam po ziemi, ale wszelka klasyfikacja wartości jest inna, niż była kiedyś. Wiara, Nadzieja, Miłość - gdy to kieruje życiem, to nic nie jest straszne, a nawet we wcześniejszym wrogu, dostrzec można przyjaciela.

W zrozumieniu bardzo mi pomogły zapiski sługi Bożego ks. Dolindo Ruotolo. Znalazłem kiedyś najpiękniejszą modlitwę świata i czytając ją dziesiątki razy, zaczynałem ufać i rozumieć. Wielki Dar, Wielkiej Wiary, to największy Dar, jaki człowiek może otrzymać.

W dzisiejszym "zmaterializowanym" świecie coraz trudniej mówić o wnętrzu. Spotyka się na ogół z ironią i "litościwymi" spojrzeniami. Ja jednak wyrosłem już z tego, aby się wstydzić, bo wiem, że wstydzić powinni się Ci, którzy ironizują, a nie Ci, którzy wierzą.

Sferę duchową wypełniłem Jezusem już dawno, a sferę ziemską wypełniam moją żoną i córeczkami. To dla nich warto żyć i o ich dobro zabiegać...

O mnie
O nas
O dzieciach